Posted on Wed 26 Oct 2005 21:32
มันก็คุ้มค่าดีเนอะ

               เคยได้ยินกันใช่มั๊ยคะประโยคที่ว่า “ชีวิตไม่ได้สำเร็จรูปเหมือนบะหมี่ (มาม่า)” ตอนเด็กๆ ก็ไม่เคยเข้าใจเรื่องอะไรแบบนี้เลย เพราะว่าครอบครัวไทย ต่างก็ขีดเส้นตรง (หรืออาจจะมีเบี้ยวบ้างนิดๆในชีวิตบางคน) ให้ลูกๆได้เดินกัน โดยมีผู้ปรกครองคอยดูแลอยู่ข้าง

 

                                                          มันก็คุ้มค่าดีเนอะ

                                            

              เราเองก็เป็นเคยเป็นเด็กคนหนึ่ง ซึ่งเดินตามเส้นที่เค้าขีดเขียนให้เรามาโดยตลอด เติบโตมาในครอบครัวที่แรกว่าดุ และ เหยียบ เป็นที่ตั้ง ด้วยเหตุที่คุณพ่อเป็นทหาร ก็เลยมีทหารคอยมาดูแลคุณพ่อ อยู่เรื่อย ส่วนผึ้งเองก็เลยถูกเลี้ยงมาแบบลูกทหาร ทำอะไรต้องมีระเบียบหมด และ ไม่ว่าจะไปไหนก็ต้องตรงต่อเวลา (ซึงมันก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งเมื่อเราทำงาน) และด้วยความที่เป็นลูกสาวคนเล็ก ผึ้งก็เดินทางไปและกลับจากโรงเรียนทุกเช้า-เย็นกับคุณพ่อตลอด (จนกระทั่งมีรถและใบขับขี่เป็นของตัวเองตอนอายุ 18 ปี)

            ตอนที่ไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนทั้ง 2 ครั้ง ทั้งที่ North Carolina,U.S.A และที่ Tokyo, Japan เราก็ยังคงดำเนินอยู่ในเส้นที่เค้าขีดเอาไว้ให้

                แต่เมื่อเราเริ่มโตขึ้น ไปเรียน U ที่ New York @ NYIT, Long Island  ด้วยตัวเอง เราก็เริ่มได้ใช้ชีวิตแบบตามลำพัง ถึงแม้ว่าจะอยู่ใกล้กับญาติๆที่ไปๆมาๆที่บ้านก็ตาม รวมกระทั่งคุณแม่ที่มาอยู่เป็นเพื่อนบ่อยมากๆ ผึ้งได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยเห็น มีทั้ง สังคมนักเรียนนักศึกษาจากชาติต่างๆ, สังคมของคนงานไทยที่ไปทำงานต่างแดน, สังคมที่มีทั้งด้านขาวและด้านดำ และอีกมากมายหลายหลาก มันก็ค่อยๆสอนให้ผึ้งรู้จักคำว่ากล้า กล้าที่จะสู้ และ กล้าที่จะเผชิญ กับสิ่งต่างๆข้างหน้าที่เรายังมองไม่เห็น

                เพื่อนสมัยประถมที่เราก็ยังคงเหนียวแน่นกันอยู่ ต่างก็ลงความเห็นว่าผึ้งเปลี่ยนไป ทั้งแกร่งขึ้น กล้ามากยิ่งขึ้น และ อาจรวมไปถึงแกร่งขึ้นด้วยก็ได้ ชีวิตที่ผึ้งไม่เคยคิดว่าต้องกำหนดชะตาชีวิตให้กับตัวเองก็เปลี่ยนไป กลายเป็น เรานี่แหละคือผู้กำหนดทางเดินให้ชีวิตเราเอง ด้วยอายุ ยี่สิบกว่าๆ ที่ผ่านมาในชีวิตผึ้งนี้ ผึ้งว่ามันคุ้มค่ากับบทเรียนต่างๆที่ผึ้งได้เรียนรู้มา ทั้งด้วยตำราและประสบการณ์ที่เจอ

 

                                                       มันก็คุ้มค่าดีเนอะ

 

 

                ผู้หญิงทุกคนต่างก็ต้องการใครสักคนที่คอยจะให้กำลังใจและความรัก(นอกจากบุคคลในครอบครัวแล้ว) และผึ้งเองก็ไม่รู้ว่าเพราะความซวยหรือเวรกรรมอะไร ผึ้งถึงได้เรียนรู้ เกือบทุกเง้มุมในด้านของ ความรัก และ relationship ถ้าให้อ้างกล่าวถึงชื่อแต่ละตน…..ไม่ใช่ซิ คน มันก็ไม่ดีนะ เพราะว่าคงไม่มีใครอยากให้ใครเอาความ… ของแต่ละคนมาประจานหรอก แต่นะโอกาสนี้ก็อยากจะบอกว่า ขอบคุณที่ทำให้ผึ้งเป็นผึ้งในทุกวันนี้ ไม่ใช่ผึ้งคนเก่าที่เอาแต่ร้องไห้เสียใจ แต่กลับกลายเป็นผึ้งที่ Move Onไปข้างหน้าและไม่คิดจะถอยหลังกลับไปลงโคลนให้รองเท้าต้องเปื้อนเปรอะ อีกต่อไป

 

                                                          มันก็คุ้มค่าดีเนอะ

                                                   

                ผึ้งพูดกับตัวเองเสมอว่า คิดไม่ผิดที่มายืนตรงจุดนี้ As a Flight Attendant ของ Qatar Airways และมาอยู่ที่ Doha, Qatar ซึ่งเป็นประเทศที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก ตอนแรกใครถาม เค้าก็งงไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของแผนที่โลก และแล้วเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เราอยู่มาจะเข้าเดือนที่ 5 แล้วหรือนี่ โอกาสที่เราได้มาจากงานนี้ free โดยไม่ต้องเสียสตางค์ก็มีอยู่หลายอย่าง ไม่ว่าจะได้เที่ยวประเทศต่างๆในโลก free, ได้เรียนรู้วัฒนธรรม การกิน อยู่ และ reaction จากคนนาๆชาติ ที่เป็นผู้โดยสาร จนกระทั่งผู้คนที่มาใช้ชีวิต อยู่ที่ประเทศนี้ พูดง่ายๆว่าผึ้ง Enjoy กับงานตรงนี้ค่อนข้างมาก เพราะไม่เคยคิดเลยว่าจะมาใช้ชีวิตอยู่ในแถบ Gulf Area

                ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆต่างๆมากมายรวมไปถึงผู้คนและนิสัยของคนและชนชาติแถบนี้Unexpected relationship ที่ค่อยๆดำเนินมาและหวังว่าคงอาจจะไปได้ดี…….

            ที่สำคัญเราจะมี Sense รู้ได้เลยว่าคนไหนคือเพื่อนแท้ และ คนไหนที่ไม่ใช่ เพราะชีวิตคือสิ่งต้องเรียนรู้ต่อไปอีกนานคะ เพราะว่ามันคือ สมการที่แก้ไม่มีวันจบ    

Mom & Dad, Z u tomorrow at Singapore naka,

Pueng_ka

     Share

<< อีกวันของงาน แอร์วันนี้ไม่เหงา eiei >>

Posted on Wed 26 Oct 2005 21:32


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 
 


แวะมา
My Love Story
Snow in Munich
รวมมิตร
ลั่นลา ท่องราตรี
my days off.
Back again with View From the Top
วันว่างๆ
อย่างงนะ
เอารูปLondon มากฝาก
Flight แรกของเดือน11
sIN.............ตอนจบ
ผึ้ง.....มา...Doha แล้วคะ
Women in love.
sIN.....ต่อ....วันที่สอง
sIN...วันแรก :)
หน้า.......ที่
หยุดวันสุดท้าย...ของเดือน
วันนี้ไม่เหงา eiei
มันก็คุ้มค่าดีเนอะ
อีกวันของงาน แอร์
@Luxor, Egypt Flight คะ
My sick day
Introduction