Posted on Wed 17 Oct 2007 19:32
The return of Beejungka

The return of Beejungka

ตอนนี้มาอยู่ที่คูเวตได้เกือบๆเจ็ดเดือนแล้วเห็นจะได้คะ แต่ก็ได้กลับบ้านไปแล้วครั้งนึง แต่อย่างว่าแหละนะคะ มันมีอะไรให้เราทำหลายอย่างไม่รู้จบ วันนั้นจำได้ว่าซื้อของเยอะมากๆๆ เพราะ เนื่องจากไม่ได้มาเหยียบบ้่นเกิดเมืองนอนของตัวเองนานเกิน

 

ผึ้งไม่สงสัยเลยว่าทุก Flight ของเกือบจะทุกสายการบินมีผู้โดยสารเต็มหมดทั้งลำ น่าจะเป็นเสนห์ของรอยยิ้มขอเราชาวไทย ความมีมิตรภาพ และความเป็นกันเอง ยินดีที่จะให้ความช่วยเหลือ ชาวต่างชาติ และแม้แต่ คนไทยเรากันเอง

ถ้าเพื่อนที่สนิทกับผึ้งจริงๆจะรู้ว่าผึ้งเป็นเหมือนพวกชาตินิยม ไปประเทศไหนเจออะไร Made in Thailand ผึ้งเป็นอันต้องซื้อเอากลับมาด้วย เหมือนเราภูมิใจว่าประเทศเรามีดีนะ

ชาวต่างชาติที่เป็นผู้โดยส่วนใหญ่ หลงไหลในเสนห์ของ หมู่เกาะ หาด และ ชายทะเล (แต่ขับรถไกลอะ)

คนไทยยังได้ชื่อว่า “สยามเมืองยิ้ม“ เนื่องจาก การต้อนรับที่อบอุ่นแล้ว เรายังมีทั้งความเป็นมิตรและรอยยิ้มให้กับผู้คนที่มาเที่ยวบ้านเรา

ตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรเศร้าซักเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะชินชาไปซะแล้ว หรือไม่ก็หมดความรู้สึกไปแล้ว รู้สึกว่าเสียเวลาไปรักคนอื่น ขอรักตัวเองก่อนดีกว่า เพราะคนเรานั้น ชีวิตแสนสั้นนัก แล้วยิ่งอาชีพที่ผึ้งทำด้วยละก็ มันมีความเสี่ยงทุกวินาทีคะ

ตอนนี้ อยากดูแล คุณแม่ คุณพ่อ ให้ดีที่สุด เท่าที่ลูกสาวคนนี้จะทำได้ อาจจะไม่ได้มากมายสวยหรู อย่างที่ท่านเลี้ยงดูผึ้งมาตลอด แต่ก็จะทำให้ดีที่สุดคะ

ยิ่งเวลาเหงาอยู่ไกลๆบ้านและมีเวลาอยู่กับตัวเองเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้ผึ้งได้เกิดความคิดต่างๆมากมายมากขึ้นเช่นกัน บางทีก็มีบ้างที่คิดเรื่องฟุ้งซ่าน แต่แล้วก็ผ่านมาได้

กำลังใจไม่ได้มาจากไหนหรอกคะ ก็คุณแม่และคุณพ่อนะแหละที่มีให้ลูกสาวคนนี้ไม่เคยหมด

เหลือเชื่อคะ แต่ว่าจริง เพื่อนๆเก่าๆผึ้งอาจจะอ่านแล้วงง หรือ ไม่เชื่อสายตาตัวเอง แต่ว่าตั้งแต่ที่ผึ้งมาอยู่ที่คูเวตเนี้ย เราสามคนห่างกันนานมาก ท่านทั้งสองก็เลย ได้เริ่มการเรียนรู้ในการ Chat ผ่าน MSN โดยให้ Web Camera เป็นตัวช่วยให้โลกกลมๆใบนี้เล็กลงอย่างทันตา

ผึ้งเลยให้รางวัลคุณพ่อไปเป็น Laptop เครื่องที่ผึ้งใช้ตอนอยู่ Qatar ไป แล้วก็เลยให้ของขวัญใหม่กับตัวเอง แต่ไม่รู้เนื่องมาจากเทศกาลอะไร อิอิ

ปลายเดือนตุลาคมนี้ ผึ้งก็จะได้พักร้อนสิบวันแล้วหละ ใกล้กับวันเกิด Hani พอดี ถ้าจะเจอกันก็คงได้เจอกันเองแหละ ผึ้งจะไม่พยายามไขว่คว้าที่จะต้องไปหาเค้าให้เหนื่อยใจและ กายตัวเองอีกแล้ว

และหลังจากนี้ ผึ้งก็ขอสัญญาคะว่า จะมาเขียนไดร์ เล่าเรื่องราวต่างๆให้เพื่อนได้อ่านเล่นๆ ส่วนตอนนี้ผึ้งนั่งอยู่ที่ Briefing Office คะ เพราะว่าเป็น AirPort Standby สาธุขอให้ไม่ต้องบินไปไหน จะได้กลับบ้านเร็วๆ (หมายถึง Rest House นะคะ) ตอนนี้ขอไปทำงานก่อนนะคะและจะเอารูปมาฝากเร็วๆนี้ แน่นอน

Pueng_ka

     Share

<< ที่ผ่านมาจะได้กลับบ้านแล้ว >>

Posted on Wed 17 Oct 2007 19:32


Themeใหม่ป่าวอะ เมื่อวานยังไม่ใช่อันนี้ใช่ปะ อันนี้สวยงามมากๆ นางแบบสวยงามมากๆ
น้ำตาล   
Thu 18 Oct 2007 11:42 [4]

เจ๊.... นึกว่าหายไปไหนตั้งนาน อ่ะ
ไปเที่ยวไหนมามั่ง เอารูปมา อวดมั่งเน้อ
Tatar   
Thu 18 Oct 2007 2:21 [3]

ได้เคล็ดลับดีๆเกี่ยวกับบัวหิมะมากขั้นเลย ขอบคุณผึ้งมากๆจ้า
น้ำตาล   
Wed 17 Oct 2007 16:50 [2]

อ่านไดของผึ้งวันนี้ ผึ้งดูสบายใจขึ้นเนอะ ดีแล้วคะ เราเคยทำอะไรผิดตั้งมากมาย พ่อแม่เราก็อภัยให้เสมอและคอยดูแลเราตลอดเวลา ไม่เคยเหนื่อย ไม่เคยบ่น ความรักนี้หาไม่ได้จากใครในโลกแล้วคะ take care na ja
น้ำตาล   
Wed 17 Oct 2007 13:43 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 
 


เปลี่ยนแปลง
another day
ได้อีก
แหล
Nothing new
อีกวันนึงของชีวิต
หายไปนาน
เรื่องของหัวใจ
สิ่งที่ขาดหาย
ในที่สุด
จะเข้ากรุง
Duty called.
Update my life.
เรื่องเล่าตอนที่1
Enjoyed
keeping or losing???
One night in the city of angle.
แค่ไหนแค่นั้น....เกิดมาแค่รักกัน...ภาพเก่าๆ...มันจบไปแล้วคะ
จะได้กลับบ้านแล้ว
The return of Beejungka
ที่ผ่านมา
Frankfurt with KU ka.
มาทำอาหารกันเถอะ
My Birthday in Kuwait
วันๆที่ผ่านไป
นานา จิตตัง
เหตุเกิดจากความเหงา......
คนเราก็เท่านี้
The Answer for me.
เมื่อความเหงามาเยือน
My New Uniform
Life in Kuwait City....Just the beinging
Farewell Party
ดูรูปคูเวตไปพลางๆรอเวลาเดินทาง
วันๆนึง
ไหว้พระเก้าวัด
เรื่อยๆสบายๆ
ถูกปลดปล่อย และ หลุดพ้น
Beauty_Tag คะ